A STUDY OF CRACKS PATTERNS IN REINFORCED CONCRETE BEAMS UNDER SHEAR FORCE : A CASE STUDY OF DIFFERENT CONCRETE STRENGTH OF BEAMS
Keywords:
Reinforced concrete beams, Crack patterns, Shear forceAbstract
The shear failure seen in reinforced concrete beams was caused by low tensile strength concrete. The compressive strength of the concrete, used to make beams, is a factor affecting the shear strength. Therefore, this research is to study the effect of concrete compressive strength on shear strength and crack patterns that occur under shear stress. From the sample beam results, it was found that Sample beam A, constructed of compressive strength concrete fc' = 153 kg/sq.cm, has the least shear resistance. The sample beam will form large diagonal cracks before failure. Sample beam B, constructed of compressive strength concrete fc' = 212 kg/sq.cm, can hold approximately 14.29% more than Pmax of sample beam A. Sample beam B was failure by shear compression, the top of the beam form large carcks and partially falling off. For the sample beam C, which is construced of compressive strength concrete fc' = 266 kg/sq.cm, the Pmax is 28.57% more than sample beam A. Sample beam C was failure by diagonal tension and the concrete on the top is not compressed until it cracks, indicating that the concrete can resist compression. The small diagonal cracks are visible when the load P is greater than 59% of the Pmax and the large diagonal cracks are visible when the load P is greater than 84% of the Pmax.
References
กรรณ คำลือ และสิทธิชัย แสงอาทิตย์. (2548). พฤติกรรมของคานคอนกรีตเสริมเหล็กสำเร็จรูปแบบอัดแรงบางส่วนภายใต้แรงกระทำตามขวาง. ชลบุรี : การประชุมวิชาการวิศวกรรมโยธา แห่งชาติ ครั้งที่ 10. STR58-63.
ชยานนท์ หรรษภิญโญ. (2546). การศึกษาการแอ่นตัวเนื่องจากแรงเฉือนของคานคอนกรีตเสริมเหล็กโดยกระบวนวิธีไฟไนต์อิลิเมนต์. รายงานวิจัย ภาควิชาวิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
ธนชิต ตียาคม และนัฐพล ศรีนวล. (2554). พฤติกรรมตัวรับแรงเฉือนของคานคอนกรีตเสริมเหล็กผสมรูปตัวทีกับแผ่นพื้นสำเร็จรูปแบบเรียบ. รายงานวิจัย ภาควิชาวิศวกรรมโยธา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
บุญชัย ผึ้งไผ่งาม. (2544). การแอ่นตัวมากของคานที่มีความยาวส่วนโค้งแปรเปลี่ยนได้ภายใต้น้ำหนักบรรทุกแบบเอียงที่เปลี่ยนแปลงทิศทางตามการเสียรูปของคาน. วิทยานิพนธ์. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี.
ภาคิณ ลอยเจริญ และเกรียงศักดิ แก้วกุลชัย. (2552). พฤติกรรมรอยต่อแบบเปียกของคานคอนกรีตเสริมเหล็กสำเร็จรูปภายใต้การดัด. วิทยานิพนธ์. มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี.
สุรัช จริตควร. (2551). กำลังเฉือนของคานคอนกรีตคุณภาพสูงรูปที. วิทยานิพนธ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
สุชัย แซ่ฉิ้น, ธันยดา พรรณเชษฐ์ และเมธี บุญพิเชฐวงศ์. (2554). กลไกการต้านทานแรงเฉือนในคานคอนกรีตเสริมเหล็กที่เสริมเหล็กปลอกแบบโครงข้อหมุน. วิทยานิพนธ์. มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Amorn Pimanmas. (2007). Behavior and Failure Mode of Reinforced Concrete Members Damaged by Pre-Cracking. Songklanakarin J. Sci. Technol. 29(4) : pp. 1039-1048.
Martin-Perez B. and Pantazopoulou S.J. (2001). Effect of Bond, Aggregate Interlock and Dowel Action on the Shear Strength Degradation of Reinforced Concrete. Engineering Structures. 23 : pp. 214-227.
เรืองเดช ไทยเรือง. (2559). การศึกษารอยแตกร้าวของคอนกรีตโครงสร้างสระสวนน้ำขนาดใหญ่ด้วยวิธีพินิจ. วิทยานิพนธ์. มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
กรมโยธาธิการและผังเมือง. (2551). มาตรฐานการตรวจสอบโครงสร้างคอนกรีตเสริมเหล็กด้วยวิธีการทดสอบแบบไม่ทำลาย มยผ. 1501-51 ถึง มยผ. 1507-51. กรุงเทพฯ. กรมโยธาธิการและผังเมือง.
