ฤทธิ์ต้านเชื้อราและต้านการสร้างไบโอฟิล์มของน้ำมันหอมระเหยจากพืชวงศ์กะเพราต่อเชื้อเกลื้อน

บทคัดย่อ

Malassezia furfur หรือเชื้อเกลื้อนเป็นยีสต์ชอบไขมันที่พบได้ทั่วไปบนผิวหนังของสัตว์เลือดอุ่นและมนุษย์ เชื้อเกลื้อนสามารถก่อโรคได้ภายใต้สภาวะที่เอื้ออำนวย และเกี่ยวข้องกับโรคผิวหนังและการติดเชื้อในกระแสเลือด การอุบัติของเชื้อเกลื้อนดื้อยาต้านเชื้อราทำให้เกิดความจำเป็นในการค้นหายาต้านเชื้อราใหม่ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาฤทธิ์ต้านเชื้อราและฤทธิ์ต้านไบโอฟิล์มของน้ำมันหอมระเหยจากพืชวงศ์กะเพราสามชนิด ได้แก่ กะเพรา (Ocimum tenuiflorum), คนทีเขมา (Vitex negundo), และ คนทีสอ (Vitex trifolia) ต่อเชื้อ M. furfur ห้าสายพันธุ์ จากผลการทดสอบด้วยวิธี paper disc diffusion แสดงให้เห็นว่า น้ำมันหอมระเหยจากกะเพรา (OtEO) มีฤทธิ์ยับยั้งได้ดีที่สุด โดยมีขนาดวงใสยับยั้ง 2.33 ± 0.33 มิลลิเมตร และการทดสอบด้วย microbroth dilution ให้ค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถยับยั้งเชื้อ (MIC) และค่าความเข้มข้นต่ำสุดที่สามารถฆ่าเชื้อรา (MFC) อยู่ในช่วง 0.0156 ถึง 0.0625%(v/v) และ 0.0156 ถึง 0.125%(v/v) ตามลำดับ ที่ความเข้มข้นต่ำกว่า MIC น้ำมันหอมระเหยทั้งสามชนิดแสดงฤทธิ์ยับยั้งการสร้าง ไบโอฟิล์มของเชื้อราได้เป็นอย่างดี และในบรรดาน้ำมันหอมระเหยเหล่านี้ OtEO แสดงฤทธิ์ต้านไบโอฟิล์มได้สูงสุด ผลการวิจัยของเราชี้ให้เห็นว่า ในกลุ่มน้ำมันหอมระเหยจากพืชวงศ์กะเพรามีศักยภาพเป็นยาต้านเชื้อราธรรมชาติสำหรับ Malassezia